Artist: 
Search: 
Reddit

Θανάσης Παπακωνσταντίνου - Το Ματσιφτάρι lyrics

Όσα σπυριά ΄χει ο πλαλτός, όπου χωράει στην γκούμπζα
τόσο στο μάτσεμα εύκολος, πέρασα δεν ακούμπ΄σα
Πισπίλη είχα δύστροπο, που πάθαινε λουμπάγκο
Γιατί συνέχεια μάνευα, γαβρί και νταλαμάγκο.

Όμως μια γκρέτσω πονιτ΄κή, που τσιούλτσε τι τραβούσα
ξεχώθ΄κε ένα καλόγηρο, στο κούφιο που αγρυπνούσα
"Λαγέ μ΄ να πείς στη μάνα σου, ν΄ανάψει μια τζιαμάλω
να φτιάξει μια μελαχρινή, ζιούμπενα δίχως άλλο".

Μόνος να την φχαριστηθείς, μόνος να την μανέψεις
και τ΄ άλλο γιόκα μ΄ το πρωί, σίγουρα θα ματσέψεις
Κι όπως τα είπε γένηκαν, κι αφού ΄γινα μουσκίδι
το ΄βγαλα ένα μονάχο του, βαρύ σαν το μολύβι.

Απ΄ της χαράς τα κλάματα, με πήρανε κι οι γκντάμες
σαν το ΄μαθε κι ο κούρκουλας, βαράει τις καμπάνες
Λέφτερος πια ήμουν κι έμορφος, και γρήγορα την πάτ΄σα
γνώρισα κι παντρεύτηκα, μια αγκίδα που ΄χε τσιάτσια.

Ευθύς μετά τα στέφανα, και βάλτσαμε ντισέρι
και πήγαμε όπως όλοι σας, ταξίδι σ΄ άλλα μέρη
Σ΄ ένα απ΄ αυτά είχε θάλασσα, κι μ΄ ήρθε να βουτήξω
με το συντρόφι ρίχνομαι, τον πάτο για ν΄ αγγίξω.

Γυαλίζω τσ΄ άλλους και κουνώ, διγκράνια κι αγωγιάτες
μα ξάφνου νιώθω έν΄ άγγιγμα, πίσω κει δα στις πλάτες
μία φωνούλα μ΄ καλεί: "Αφέντη μ΄ , παλικάρι μ΄!"
γυρνώ κι βλέπω ΄λόιρα, να κλώθει το ματσιφτάρι μ΄.